Compensatie / Compenserende maatregelen

Maatregelen die worden genomen om aantasting van natuurwaarden te compenseren en te zorgen dat de omvang en kwaliteit van natuurwaarden en de samenhang met andere natuurgebieden behouden blijven. Bij activiteiten met dwingende reden van groot openbaar belang wordt alleen een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 verleend als er aan de gestelde compensatieverplichtingen is voldaan. Compensatie bestaat uit fysieke maatregelen (financiële compensatie is niet toegestaan) die worden genomen boven op de normale instandhoudingsmaatregelen voor een Natura 2000-gebied. Zij zijn bedoeld om de negatieve gevolgen van een activiteit te neutraliseren en een exacte compensatie te bieden voor de negatieve effecten op de betrokken habitattypen, leefgebieden van soorten en de soorten. De maatregelen moeten:

• betrekking hebben op dezelfde natuurwaarden die de schadelijke gevolgen ondervinden.
• Zoveel mogelijk plaatsvinden in de directe omgeving van het aangetaste Natura 2000-gebied; in ieder geval betrekking hebben op dezelfde biogeografische regio.
• Voorzien in functies die vergelijkbaar zijn met die van het oorspronkelijke gebied.
• De compensatie moet een feit zijn op het tijdstip waarop significante gevolgen zich voordoen, tenzij kan worden aangetoond dat realisatie op dit tijdstip niet noodzakelijk is om de bijdrage van het betrokken gebied aan Natura 2000 veilig te stellen.
• Er wordt een waarborg geëist dat de compensatienatuur blijvend is (en niet door bijvoorbeeld verandering van eigenaar in gevaar kan komen).

Compensatie kan plaatsvinden door middel van compenseren van oppervlakte- en/of kwaliteitsverlies, maar ook door elders in het Natura 2000-gebied of in een ander Natura 2000 gebied de kwaliteit dusdanig te verhogen dat de aangetaste waarden zich daar in hogere mate dan voorheen kunnen ontwikkelen. De Natuurbeschermingswet 1998 hanteert geen prioritering op dit punt. De initiatiefnemer is verantwoordelijk voor de compensatie (ook financieel).